Nederlands  
Deutsch  
English  

 
 

Performance v/h instrument

Voorgaande geldt niet alleen voor de choreografie. De dans maakt alleen op een bijzondere manier gebruik van de basisregel van de podiumkunst. Zij is echter ook van toepassing op elke muzikant die life speelt (of die via een audiovisuele presentatie wordt gespeeld). Het bewijst zichzelf opnieuw en opnieuw in alle muzikale genres, ongeacht of het een U-of E-music is: Als de tolk zichtbaar is dan is de verschijning ervan van invloed op de luisterervaring van het concert. Rock-, pop- en jazz-uitvoeringen maken al sinds het begin van hun bestaan gebruik van dit voordeel. In opera, operette en musical is het evident. Alleen de klassiek geschoolde muzikant heeft het nog steeds moeilijk met het presentatie aspect van zijn vak.

Er zijn twee op elkaar gestapelde stadia van beweginggeïntegreerd muziek maken. De eerste bevat een bewegingsefficiënt spelen waarin ook het mentale aspect van de interpretatie in het lichaam een rol speelt.  Het plezier en de vreugde (of spanning en toewijding) zoals ook het fysieke gevoel dat optreedt bij het spelen van een specifieke compositie moeten op een zo ontspannen mogelijke manier in de wijze van bewegen worden weerspiegelt.

Ten tweede is er het spel, waarin de muzikant acteert als een dramatisch personage. Hij wordt een vertolker, wiens lichaam naast de muzikale omlijsting ook een dramatische rol speelt, hetzij als solist, of als onderdeel van een ensemble. Vooral in de muziek literatuur van de 21-ste eeuw wordt dit soort van muzikaal-theatrale interpretatie van steeds groter belang. Na de 20-ste Eeuw, waarin de virtuositeit en daarmee de specialisatie op de spits werd gedreven, lijkt de kunst van de 21-ste eeuw te streven naar een virtuositeit in de breedte, waarbij de genres niet alleen naast elkaar geplaatst en zijn en met elkaar verweven, maar samensmelten in de persoon van de kunstenaar.