Nederlands  
Deutsch  
English  

 
 

Visuele klankbeeldvorming

In 1997 werkte ik met Karlheinz Stockhausen tijdens de première van zijn opera "Freitag aus Licht" als choreograaf aan de Leipziger Opera. Stockhausen had, toen we elkaar voor het eerst ontmoetten, al een zeer bepaald idee van de dansbewegingen met betrekking tot zijn muziek. Alles moest precies worden gedupliceerd: de toonhoogte, volume en ritme. Ik snapte eerst niet wat er choreografisch van me gevraagd werd als de muziek alle parameters van de beweging van het lichaam reeds heeft gefixeerd! Toen ik echter op deze smalle basis toch besloot aan boord te gaan van deze productie opende zich voor mij een heel breed scala van mogelijkheden die voorheen werden beschouwd als ombekende mogelijkheden van bewegen.

Twaalf koppels werden geacht deels gelijktijdig te bewegen op een partituur notering in 24 systemen, één stem per danseres. Stockhausen had tegen mij gezegd: "Met een dergelijke complexe muziek heb ik jou heel hard nodig om "het gehoorde" visueel te sturen.  Omdat het oog is sneller dan het oor en het oog over het gehoororgaan domineert, moet het visuele de muziek ondersteunen. "In feite is het zo dat in de visuele hersenen krijgt altijd de voorkeur krijgen boven de andere zintuigen. Daarom sluit men bijvoorbeeld altijd de ogen als we ons willen concentreren. In dit werk werd mij het volgende duidelijk: ik als choreograaf bepaal de wijze waarop het publiek de muziek hoort.